Hata ettim, acele ettim, istişare etmedim. Özür diliyorum.

Hüseyin Gülerce'nin köÅŸe yazısı



Öcalan'ın avukatlarıyla Yalova'da yaptığımız görüÅŸme, bir haftadır tartışılıyor. Benim açımdan, bir yazarın, kendisinden görüÅŸme talep eden avukatlarla yapılmış bir konuÅŸma iken, gördüm ki, bazı çevreler, konuyu saptırarak, çok baÅŸka yerlere çektiler/çekiyorlar.

Bazı gazete ve internet sitelerinde muhterem Fethullah Gülen'le, Öcalan'ın fotoÄŸrafları yan yana konuluyor. Ä°ÅŸbirliÄŸinden söz ediliyor. Son olarak dün Atatürkçü DüÅŸünce DerneÄŸi Genel BaÅŸkanı Tansel ÇölaÅŸan, Kars'ta; Gülen'e gerçek dışı beyanlarla iftira ediyor "Cumhuriyet rejimini deÄŸiÅŸtirmek isteyen bölücü ve gerici iki güç, dış destekli iktidardadır..." diyor.

Akan kan dursun, ÅŸiddet-terör sona ersin, annelerin feryadı bitsin, "herkesle konuÅŸuyorsun, seninle görüÅŸmek isteyen herkesle konuÅŸuyorsun, avukatları, ne deyip geri çevireceksin? 800 bin tirajlı bir gazetenin yazarısın, sana düÅŸen bir sorumluluk da olmalı, bu insanları da bir dinle" diye vicdanıma kulak vermiÅŸtim. Yüz kiÅŸinin kahvaltı ettiÄŸi bir alışveriÅŸ merkezinde üç kiÅŸiyle konuÅŸtum. KöÅŸemde yazılarımda, televizyonlarda ekranlarda dile getirdiÄŸim görüÅŸlerimi bir de yüz yüze ifade ettim. KonuÅŸmalarım; kırpılmadan, cımbızlanmadan, montajlanmadan önüme konsun, yeni hiçbir ÅŸey söylemedim. Sadece sinemi açtım.

MeÄŸer hata etmiÅŸim; iyi niyetin, hastalıklı ruhlar için bir ÅŸey ifade etmediÄŸini unutmuÅŸum. Ä°nsanî yaklaşımların, birilerinin kitabında yeri olmadığını unutmuÅŸum.

MeÄŸer hata etmiÅŸim; birilerinin terör bitmesin diye, rant kapıları kapanmasın diye nasıl çırpındıklarını unutmuÅŸum. Kürt sorunu çözülürse, Türkiye bölgenin parlayan yıldızı olur, bu içeride de, dışarıda da bazı odakları rahatsız eder gerçeÄŸini unutmuÅŸ, gaflete gelip boÅŸ bulunmuÅŸum...

MeÄŸer hata etmiÅŸim; görüÅŸtüÄŸüm avukatların bu konuÅŸmayı aktarırken yanlış anlamalara gelecek beyanları olabilirdi... Ya da onu dinleyenler, sözlerime, maksadı aÅŸan anlamlar yükleyebilirlerdi, bunu da dikkate almalıydım. Ben hayatımda hiç flu olamadım. Bu benim en yakın dostlarımın ikazıydı. Ne yapayım; yüreÄŸimdekini en yalın, en açık ÅŸekilde anlatmak benim karakterim. Bundan dolayı kınanacaksam, ona da razıyım. Ama ben, içi dışı bir insanım. Elimde deÄŸil, lafı eÄŸip bükemiyorum. KiÅŸi kiÅŸiyi kendi gibi bilir. Ben her konuÅŸtuÄŸum insana önce "samimi olmak gerekir" diye söze baÅŸlıyor ve onları da en az kendim kadar samimi bularak konuÅŸuyorum.

Ancak benim asıl hatam, itiraf ediyorum, avukatlarla görüÅŸmeyi kendisine fatura edilebileceÄŸini düÅŸünüp Hocaefendi'ye önceden sordurtmamam oldu. Buna basiret baÄŸlanması da diyebilirsiniz. Ben kendimi Gülen Hareketi'nin -doÄŸrusu Gönüllüler Hareketi- hiçbir zaman sözcüsü, temsilcisi olarak görmedim. Çünkü deÄŸilim. Ben kendimi biliyorum. Bünyedeki arkadaÅŸlarım, Gülen Hareketi'ni biraz tanıyan herkes de bilir ki ben gerçekten sözcü falan deÄŸilim. Bunun için de hep Hüseyin Gülerce olarak yazıyor, konuÅŸuyorum. Ama ÅŸimdi daha net görüyorum ki, birileri, benim ben olduÄŸumu kabul etmiyor. Daha zalimcesi, beni bahane ederek, milyonlarca fedakâr, çilekeÅŸ muhabbet fedaisinin, isimsiz kahramanın yaptığı hizmetlere, beni vesile ederek vurmak istiyorlar. Muhterem Gülen'den bin defa özür diliyorum. Hakkını helal etmesi için istirhamda bulunuyorum.

Ben zalimlerin, bu kadar da iÄŸrenç olacaklarını düÅŸünemedim. Bir gazeteci yazarın, üç avukatla konuÅŸmasından "cumhuriyet düÅŸmanları el ele" kalleÅŸliÄŸi çıkaracaklarını unuttum. Muhterem Gülen hakkında dava açanların, ona terör örgütü lideri yaftası yapıştıranların, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun beraat kararından sonra bilendiklerini unuttum. Kafes Eylem Planlarında, "Işık evlere silah, Alevi aleyhtarı doküman koyup, 'silahlı Fethullahçı terör örgütü davası' açmayı planladıklarını" unuttum. Onların, benim bu görüÅŸmemi bahane ederek, bundan bir uluslararası komplo çıkaracaklarını akıl almaz senaryolarla tezvirat yapacaklarını bilmeliydim.

Tekrar özür diliyorum. Bütün hizmet arkadaÅŸlarımdan, Kürt meselesinin barış yoluyla, demokrasi içinde, Parlamento zemininde çözülmesini isteyen herkesten özür diliyorum.

Ben ÅŸehit annelerinin, "bizim yüreÄŸimiz yandı, baÅŸka anaların yüreÄŸi yanmasın. Bu ateÅŸ sönsün, akan kanı durdurun" feryatlarından cesaret almıştım. Ben, "asıl fetih, gönüllerin fethidir, sevgiyle, diyalogla her kapı açılabilir, sevginin yenemeyeceÄŸi kuvvet yoktur" hakikatinden yola çıkmıştım.

Hata ettim, acele ettim, istiÅŸare etmedim. Özür diliyorum.



Zaman

14/12/2010