
Mersavî sözcüğünün kökeni hakkında kesin bilgiler olmamakla beraber bu sözcüğün “mert” ya da “mer” (farsça: mert, adam anlamında) ve sav (savmak ve söz anlamlarında farklı görüşler vardır.) sözcüklerinin birleşiminden meydana geldiği büyüklerimiz tarafından ifade edilmektedir. Mert (adam gibi adam) Mersavî gençleri her türlü bela ve afete karşı kendilerini ve toplumlarını mertçe (erkekçe) savdıklarından kendilerine mert ve savan anlamında MERSAVÎ denmiştir. Ne zamandan beri bu terimin kullanıldığı belli değildir.